سرمایه اجتماعی برای او، مردم بود و او خود را جان‌فدای همین مردم می‌دانست؛ فارغ از مذهب و قومیت.
آن روزی که جماعتی از اهل سنت، خواهان یاری بودند، شتابان خود را گسیل می داشت و روزگاری هم که حریم شیعه احساس خطر می کرد، او آنجا بود.
اینگونه شد که حاج قاسم در نهایت اخلاق مداری، مبارزه با افراط گرایی، مساعی حمیده در راه احیای صلح و مردم داری، مرد میدان وحدت عملی و عینی برای مردمان مظلوم روزگار ما گشت.

آری او عزت شیعه و اهل سنت بود.